Απευθυνόμενη σε νεανικό, κυρίως, κοινό, η σειρά, δείχνει πώς η μαγειρική τέχνη αντλεί, συνεχώς, στοιχεία από πολιτισμούς ανά τους αιώνες.

Η νέα σειρά ντοκιμαντέρ «Τι τρώμε;» (Finish your plate / Mange Ta Soupe), παραγωγής Γαλλίας 2021, που μεταδίδεται από την ΕΡΤ2, στις 13:00 από τη Δευτέρα 7 έως την Τετάρτη 9 Απριλίου 2025,  εξερευνά τις κύριες πτυχές της διατροφής, από την εφεύρεση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας έως τους πιο εκλεπτυσμένους τρόπους μαγειρέματος του φαγητού. Απευθυνόμενη σε νεανικό, κυρίως, κοινό, δείχνει πώς η μαγειρική τέχνη αντλεί, συνεχώς, στοιχεία από πολιτισμούς ανά τους αιώνες.

Δευτέρα 7 Απριλίου 2025, στις 13:00
Επεισόδιο 1ο: «Melting Pot» (Χωνευτήρι γεύσεων)

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης της γεύσης, είμαστε πολύ υπερήφανοι για την παραδοσιακή μας γαστρονομία. Όμως, πόσο παραδοσιακή είναι, όταν τα περισσότερα υλικά που την αποτελούν προέρχονται από αλλού; Για να πεισθούμε γι’ αυτό, αρκεί να προσθέσουμε στο μενού το περίφημο πιάτο «μακαρόνια σπαγγέτι με σάλτα ντομάτας». Ιταλικό φυσικά. Εκτός αν;

Η πρώτη γνωστή συνταγή ζυμαρικών είναι πάνω από τεσσάρων χιλιάδων ετών. Είναι συνταγή από τη Βαβυλώνα και βρέθηκε σε μία πλάκα από τερακότα. Όσο για τις ντομάτες, έφθασαν στην Ιταλία μετά την ανακάλυψη της Αμερικής το 15ο αιώνα. Επειδή τις θεωρούσαν δύσπεπτες και επιβλαβείς για την υγεία, τις συνδύασαν με τα ζυμαρικά τρεις αιώνες αργότερα.

Έτσι, οι τροφές «ταξίδεψαν», με περισσότερη ή λιγότερη επιτυχία, πριν τις συνηθίσουμε και τις μαγειρέψουμε με διάφορους τρόπους. Όμως, ο κατεστραμμένος πλανήτης μας μας αναγκάζει να σκεφτούμε τον τρόπο με τον οποίο καταναλώνουμε τα εξωτικά προϊόντα. Αναμφισβήτητα, η διατροφή μας είναι μια ιστορία σε συνεχή εξέλιξη.

Επεισόδιο 2ο: «Viande Cruelle» (Κρέας από βάναυση σφαγή)

Η κατανάλωση κρέατος είναι σήμερα θέμα συζήτησης στην κοινωνία μας. Οι χορτοφάγοι και οι αυστηρώς χορτοφάγοι (vegan) έρχονται αντιμέτωποι με τους υποστηρικτές των παραδόσεων, της καλής κουζίνας και μιας «φυσικής» διατροφής. Στο διάβα της ιστορίας, ωστόσο, η σχέση μας με το κρέας ήταν πάντα υπό αμφισβήτηση. Ο προϊστορικός άνθρωπος τρεφόταν με μικρά θηράματα και έντομα. Απείχε πολύ από την κατανάλωση μιας μοσχαρίσιας μπριζόλας. Οι αρχαίες κοινωνίες, πολύ πριν από εμάς, έθεταν κι εκείνες το ζήτημα της ηθικής, μέσω της τελετουργίας της θυσίας ζώων ή των πολιτισμικών και θρησκευτικών απαγορεύσεων. Πιο κοντά σ’ εμάς, η βιομηχανική επανάσταση και στη συνέχεια, η μετάβαση προς τον τριτογενή τομέα στις κοινωνίες μας, άλλαξαν σε μεγάλο βαθμό την κατάσταση. Το κρέας, σύμβολο χλιδής που για πολύ καιρό προοριζόταν για μια ελίτ, έγινε το όπιο του λαού, η δύναμη του εργάτη και η ευκολία του απλού πολίτη. Αυτή η υπερπαραγωγή υλών διατροφής, της οποίας θέλουμε συχνά να αγνοούμε τη φύση, θέτει σήμερα προβλήματα υγείας και οικολογίας σε παγκόσμια κλίμακα, υπερβαίνοντας κατά πολύ το πλαίσιο της ηθικής συζήτησης στο οποίο πολλοί θα ήθελαν να περιοριστούν.

Τρίτη 8 Απριλίου 2025, στις 13:00
Επεισόδιο 3ο: «Douceurs Amères» (Πικρή γλυκύτητα)

Γνωρίζατε τη διαφορά μεταξύ μπαχαρικών και αρωματικών φυτών; Βρίσκονται και τα δύο στα ράφια της κουζίνας μας, όμως μόνο το ένα από αυτά έχει κάνει το γύρο του κόσμου για να φτάσει στο ράφι μας. Τα μπαχαρικά, όπως όλα τα προϊόντα πρώτης ανάγκης σήμερα, δεν προέρχονται από τον τόπο μας. Τι θα κάνατε χωρίς το πιπέρι σας, τον καφέ σας ή τη σοκολάτα σας;
Τα μπαχαρικά, τα οποία χρησιμοποιούσαν άλλοτε για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες, είναι σήμερα απαραίτητα στη μαγειρική. Αυτό το επεισόδιο είναι αφιερωμένο στην ιστορία του εμπορίου των μπαχαρικών από την αρχαιότητα, μέσω της μεσαιωνικής Βενετίας, μέχρι τη αδιάκοπη θαλάσσια μεταφορά τους, την οποία γνωρίζουμε σήμερα. Μια επιστροφή, επίσης, σχετικά με το τριγωνικό εμπόριο και τον ρόλο της Ευρώπης στην εγκαθίδρυση μιας οικονομίας ανισοτήτων, η οποία υπάρχει ακόμα και σήμερα. Για παράδειγμα, είναι φθηνότερο να αγοράσεις προϊόντα που προέρχονται από την άλλη άκρη του πλανήτη παρά να τρως ντόπια και εποχικά τρόφιμα: από το εξωτικό στο συνηθισμένο, η πολυτέλεια του μέλλοντος θα γυρίσει την πλάτη στο περιττό;

Επεισόδιο 4ο: «Manger ensemble» (Τρώμε μαζί)

Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ζώο, οπότε τι πιο φυσικό από το να τρώμε μαζί με άλλους; Για τους θεούς όπως και για τους βασιλείς, το συμπόσιο ήταν κεφαλαιώδους σημασίας. Το γεύμα που μοιραζόμαστε είναι σύμβολο πολιτισμού, πλούτου και εορτασμού. Είναι όμως και το θέατρο προσχημάτων και κοινωνικού κομφορμισμού, κωδίκων και κανόνων.

Μην ακουμπάς τους αγκώνες στο τραπέζι, να τρως καθιστός, όχι με τα δάχτυλα. Σε κανέναν δεν αρέσει να τον θεωρούν ανάγωγο στο τραπέζι. Οι «καλοί τρόποι» θεωρούνται αυτονόητοι στο συλλογικό ασυνείδητο. Οι Ρωμαίοι, ωστόσο, έτρωγαν ξαπλωμένοι, ένα σκεύος όπως το κουτάλι φαινόταν βάρβαρο, ενώ το πιρούνι το περιφρονούσαν για καιρό. Τα διαφορετικά ήθη και έθιμα αμφισβητούν την έννοια του εκλεπτυσμένου που κωδικοποιήθηκε πολύ στη γαστρονομία.

Τετάρτη 9 Απριλίου, στις 13:00
Επεισόδιο 5o: «À table» (Το τραπέζι είναι έτοιμο)
Πρωινό, μεσημεριανό, απογευματινό και εσπερινό σνακ, βραδινό γεύμα… Γιατί τρώμε όταν τρώμε; Ρυθμισμένοι σαν ρολόγια από τους καθημερινούς ρυθμούς μας, τα γεύματα μοιάζουν αυτονόητα. Και όμως, οι ώρες των γευμάτων ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό ανάλογα με τον χρόνο και τον τόπο. Για τον μέσο άνθρωπο, είναι κυρίως η εργασία που καθορίζει τις ώρες των γευμάτων.
Οι εργαζόμενοι δεν έχουν απαραίτητα την πολυτέλεια να μπορούν να τρώνε όπου και όποτε θέλουν: από τους αγρότες του παρελθόντος μέχρι τους σημερινούς εργαζόμενους, πρέπει να τρώμε σε καθορισμένες ώρες για να έχουμε ενέργεια. Και κατά προτίμηση γρήγορα. Ο εκσυγχρονισμός της κοινωνίας μας μεταφράζεται, επίσης, σε μια μορφή ατομικισμού -επιλογή, ταχύτητα, έτοιμο και κατεψυγμένο φαγητό. Κατά ειρωνικό τρόπο, εξοικονομείται τόσος πολύς χρόνος για να έχουμε περισσότερο χρόνο να δουλέψουμε.
Επεισόδιο 6ο (τελευταίο): «Faut pas gâcher!» (Καμία σπατάλη)
Το κυνήγι των απορριμμάτων υπάρχει εδώ και πολύ καιρό- στην πραγματικότητα, είναι ένας από τους παλαιότερους αγώνες του καθιστικού ανθρώπου. Το ψωμί, η μπύρα και το κρασί αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους της κοινωνίας μας. Η φυσική ζύμωση, την οποία οι αρχαίοι πρόγονοί μας θεωρούσαν θεϊκή, δεν κρύβει μυστικά για εμάς σήμερα. Στην Ιαπωνία, το σάκε, που παρασκευάζεται από τη ζύμωση του ρυζιού, έχει τελετουργική θέση – τουλάχιστον όσο και το κρασί στην Ευρώπη. Αυτές οι μέθοδοι συντήρησης και επεξεργασίας τροφίμων επέτρεψαν στην ανθρωπότητα να αναπτυχθεί ως κοινωνία, αντισταθμίζοντας την έλλειψη τροφής το χειμώνα.
Η σχετικά πρόσφατη ανακάλυψη των μικροβίων και του τρόπου λειτουργίας της σήψης και της ζύμωσης αποτέλεσε σημαντικό σημείο καμπής για την ανθρωπότητα. Αν ξέραμε πώς να αλατίζουμε, να καπνίζουμε και να συντηρούμε αποτελεσματικά τα τρόφιμά μας, η επανάσταση της κονσερβοποίησης θα σηματοδοτούσε το τέλος της πείνας. Ωστόσο αποτελεί μια μάχη που μοιάζει ακόμα και σήμερα πολύ ζωντανή.

Ολες οι Ειδήσεις

Ειδήσεις Top Stories

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Bigpost.gr

Ακολουθήστε το Bigpost.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Κάνε Like στη σελίδα μας στο facebook